Opublikowano Dodaj komentarz

„Powiem ci, jak się uczyć…” J. Gołębiowska-Szychowska, Ł. Szychowski

Książka Joanny Gołębiowskiej-Szychowskiej i Łukasza Szychowskiego, Powiem ci, jak się uczyć ma podtytuł: Przewodnik dla ambitnych nauczycieli. Zupełnie się z tym nie zgadzam. Książka powinna być pozycją obowiązkową nie tylko dla nauczycieli ambitnych, ale dla wszystkich zaczynających pracę oraz  tych, którzy chcą odświeżyć swój warsztat pracy.

Autorzy mają ambicję stworzenia swego rodzaju kompendium. Przedstawiają najnowsze ustalenia neuronauk o uczeniu się, zapamiętywaniu, organizowaniu procesu uczenia się, by przejść do bardzo konkretnych metod i technik  pracy na różnych etapach edukacyjnych.

Jeśli książkę weźmie do ręki nauczyciel obeznany z tą problematyką, takie ujęcie siłą rzeczy może powodować wrażenie pewnej powierzchowności, szczególnie w rozdziałach poświęconych teorii uczenia się. Trzeba jednak pamiętać, że autorzy kierują swoją pozycję także do rodziców i byłoby rzeczywiście bardzo dobrze, gdyby ci ostatni po nią sięgali.

opr. Piotr Bachoński

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Jak się uczymy…” D. Schwartz, J. Tsang, K. Blair

Bardzo długo nauczanie innych było traktowane jako sztuka, opierająca się na nieuchwytnych i nie do końca zrozumiałych mechanizmach. Jedni nauczyciele mieli w sobie to „coś” i byli mistrzami w swoim zawodzie, inni byli skazani na przeciętność. Dzisiaj wiemy już, że nauczanie innych należy zastąpić tworzeniem odpowiednich warunków do uczenia się, a dzięki postępowi neuronauk każdy może być efektywnym nauczycielem.

Daniel Schwartz, Jessica Tsang, Kristen Blair w książce Jak się uczymy. 26 naukowo potwierdzonych mechanizmów, zgodnie z tytułem przedstawiają 26 mechanizmów, które powinien poznać każdy nauczyciel. Autorzy zwięźle i przystępnie omawiają każdy mechanizm, przywołując badania naukowe, które potwierdzają jego skuteczność. Książkę można także potraktować instruktażowo, ponieważ podane są konkretne przykłady zastosowania omawianych metod w klasie oraz informacje, jakich błędów unikać. Oprócz naukowego potwierdzenia pedagogicznych intuicji (rola snu, emocji w procesie uczenia się), omówione zostały też mechanizmy, do których szkoła przywiązywała mniejszą wagę (na przykład inteligencja ciała). Jednym zdaniem, pozycja obowiązkowa.

opr. Piotr Bachoński

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Sen Alicji, czyli jak działa mózg” Jerzy Vetulani i inni

Sen Alicji

„Sen Alicji, czyli jak działa mózg” wydawnictwa MANDO, to jedyna książka prof. Jerzego Vetulaniego dla dzieci, w której w sposób zabawny i prosty wyjaśnia skomplikowane pojęcia dotyczące budowy i funkcjonowania mózgu. Współautorami książki są Maria Mazurek i Marcin Wierzchowski.

Z sennego dialogu Alicji z jej własnym mózgiem dowiemy się za co odpowiadają poszczególne narządy: serce, płuca, żołądek, nerki, wątroba, jelita a także mięśnie, szkielet i oczywiście mózg.

Ile neuronów jest w mózgu? – sto tysięcy milionów, czyli sto miliardów – dużo?

Czym są neuroprzekaźniki i za co odpowiadają? – np. gdy uwalniają się endorfiny czujesz szczęście, oksytocyna to substancja chemiczna, która daje poczucie rozluźnienia, serotonina odpowiada za spokój i zrównoważenie.

Z jakich części składa się mózg? – płat czołowy, ciemieniowy, skroniowy i potyliczny oraz móżdżek i pień mózgu.

Kiedy pojawiają się sny? – śnimy tylko w jednej fazie snu – śnie paradoksalnym – REM, wówczas twoje ciało pozostaje w bezruchu, ruszają się natomiast Twoje gałki oczne, śledząc marzenia senne powstałe w mózgu; im jesteśmy starsi tym mniej śpimy snem REM i mamy mniej snów.

Za co odpowiada mózg? – myślenie, emocje oraz funkcje życiowe i instynkt.

Jakie mamy rodzaje pamięci? – sensoryczna- zmysłowa, robocza, krótkotrwała i długotrwała oraz pamięć wspomnień.

Jakie metody nauki są skuteczne? – powtarzanie, im częściej coś robisz/mówisz tym bardziej zapadnie ci to w pamięci; mnemotechniki czyli techniki pamięciowe oraz działanie pod wpływem emocji.

Czym jest genom? – to informacja i „przepis” na to, jak zbudowany jest twój organizm.

Po co nam hormony? – regulują metabolizm (hormony tarczycy) i inne czynności życiowe, np. adrenalina powoduje ogólne pobudzenie organizmu, insulina reguluje poziom cukru, a hormony płciowe odpowiadają za m.in. rozmnażanie.

Skąd się bierze depresja, dlaczego zapadamy w śpiączkę, co by było, gdybyśmy nie bali się śmierci, w której części mózgu znajduje się ośrodek mowy – na te i wiele innych pytań znajdziemy odpowiedź w Śnie Alicji.

Móżdżek, hipokamp, układ limbiczny, amygdala, atawizm, ślad pamięciowy, genom to tylko niektóre z pojęć wyjaśniane i ciekawie zobrazowane w książce.

Zrozumiały język, dialogowana forma, trafne przykłady, przyjazny układ, oryginalna szata graficzna to kolejne atuty zachęcające do sięgnięcia po tę lekturę.

Tu znajdziesz oferty sprzedaży książki: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4813925/sen-alicji-czyli-jak-dziala-mozg

Opr. Marta Cielińska-Idziak

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Sztuka zadawania pytań w coachingu” Tony Stoltzfus

Umiejętność zadawania pytań to duża sztuka. Dobrze zadane pytanie może inspirować, pobudzać do refleksji, motywować, budować samodzielność i odpowiedzialność za swoje życie. Takie pytania to jedno z podstawowych narzędzi w coachingu, którego celem jest rozwój i wzmacnianie człowieka w drodze do realizacji jego celów.

Pytania to także częste narzędzie stosowane w szkole. Najczęściej są to jednak pytania, na które istnieje tylko jedna dobra odpowiedź.  Ich celem jest sprawdzenie wiedzy ucznia. Bez wątpienia takie pytania są potrzebne, ale nie są one inspirujące, pobudzające do refleksji nad własnym rozwojem.

Jak zatem przejść od pytań sprawdzających do pytań coachingowych? Jak można się tego nauczyć?

Pomocą może być książka „Sztuka zadawania pytań w coachingu. Jak opanować najważniejszą umiejętność coacha”, którą Tony Stoltzfus napisał w odpowiedzi na liczne prośby o podanie przykładów dobrych pytań coachingowych. Znajdziemy w niej gotowe przykłady pytań podzielone na różne kategorie (np. identyfikowanie problemu, pasje, poszukiwanie rozwiązań), ale również wskazówki jakich błędów unikać przy formułowaniu pytań i krótkie wyjaśnienie tego, dlaczego pytania są takie ważne.

W założeniu jest to książka dla coachów. Myślę jednak, że z powodzeniem sprawdzi się w pracy nauczyciela, który chce inspirować swoich uczniów, pobudzać ich refleksję, rozwijać w nich krytyczne myślenie oraz budować odpowiedzialność i poczucie sprawczości.

Opr. Grzegorz Idziak

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

Pytania na podsumowanie pracy

Pytania są pomocne w budowaniu autorefleksji. Poznaj pytania, które pomogą podsumować jakiś okres pracy (np. rok szkolny). Możesz je postawić sobie, swoim uczniom, współpracownikom. Pytania zostały podzielone na 5 kategorii i poprzedzone praktycznymi wskazówkami co do ich stosowania.

Wskazówki

  • Poniższe pytania mogą pomóc w podsumowaniu jakiegoś okresu pracy (np. roku szkolnego, zdalnego uczenia w czasie epidemii, projektu)
  • Pytania te możesz stawiać sobie samemu lub innym osobom (np. uczniom, współpracownikom)
  • Pamiętaj, że kiedy stawiasz je innym nie zawsze musisz otrzymać odpowiedź: ważniejsze jest poszukiwanie odpowiedzi przez tego, komu stawiasz pytanie
  • Daj czas na szukanie odpowiedzi, bądź cierpliwy/cierpliwa i uszanuj, jeśli ktoś chce zachować odpowiedź dla siebie
  • Badaj swoje intencje przy stawianiu pytań, celem niech będzie wparcie w rozwoju, a nie wytknięcie błędów (nawet, jeśli stawiasz te pytania sobie)
  • Koncentruj się przede wszystkim na pozytywach, bo to wzmacnia poczucie własnej wartości i przynosi lepsze efekty rozwojowe
  • Pamiętaj, że podane poniżej pytania, to tylko przykłady, które często trzeba będzie dostosować do sytuacji oraz że nie musisz zadawać ich wszystkich (część jest wariantem podobnego pytania)
  • Formułując pytania unikaj zawierania w nich sugestii odpowiedzi; unikaj podpowiadania lub sugerowania, jaka odpowiedź powinna paść
  • Zauważ, że poniższe pytania, to pytania otwarte – unikaj pytań zamkniętych zaczynających się od „czy”
  • Bądź gotów/gotowa na każdą odpowiedź, nawet na taką, która może być bolesna dla Ciebie
  • Powstrzymuj się przez wyrażaniem oceny po udzieleniu odpowiedzi – tutaj nie ma prawidłowych i nieprawidłowych odpowiedzi

Propozycje pytań według kategorii

  • Jak przebiegała Twoja praca?
  • Jak wyglądał Twój standardowy dzień?
  • Co po kolei robiłeś, żeby… ?
  • Jakie sytuacje występowały najczęściej (najrzadziej)?
  • Ile razy zrobiłeś/wykonałeś…?
  • Co się stało, kiedy… ?
  • Jak poradziłeś sobie, kiedy…? Co zrobiłeś, co pozwoliło pokonać Ci trudność…?
  • Jak się czułeś kiedy…? Co czułeś kiedy…?
  • Co sprawiało Ci największą radość (satysfakcję)?
  • Z czego jesteś najbardziej zadowolony (niezadowolony)?
  • Kiedy czułeś się najbardziej szczęśliwy (smutny, zmęczony)?
  • Jak silne były te emocje (radość, smutek itp.)? Określ to na skali …?
  • Co Twoim zdaniem czuły inne osoby (rodzice, rodzeństwo, małżonek, partner itp.), kiedy Ty…? Jak Ty się z tym czułeś?
  • Co uznajesz za swój sukces (a co za niepowodzenie)?
  • Czego się nauczyłeś dzięki doświadczeniu, którym było…?
  • Jakich 5 nabytych w tym czasie umiejętności możesz uznać za najbardziej przydatne dla Ciebie?
  • Jakie doświadczenia z tego okresu ukształtowały Cię w największym stopniu (miały na Ciebie największy wpływ)? W jaki sposób?
  • Jakie dostrzegasz prawidłowości/zasady, które pomagały Ci w tym okresie w rozwoju?
  • Które z zadań (zajęć, form pracy) sprawiały Ci największą radość (dawały Ci najwięcej energii, były łatwe), a które powodowały smutek (zniechęcenie, były trudne)?
  • Jakie wartości towarzyszyły Ci w tym czasie? Co było dla Ciebie ważne?
  • Na czym polegało stosowanie tych wartości w praktyce?
  • Na ile byłeś wierny/wierna tym wartościom?
  • Jakie sytuacje wymagały ode Ciebie poświęcenia w imię wartości?
  • Jakie uczucia towarzyszą Ci, kiedy myślisz o swoich wartościach?
  • Czym najczęściej kierowałeś/kierowałaś się podejmując decyzje? Jakie to przynosiło skutki dla Ciebie i dla ludzi wokół Ciebie (kolegów, rodziców, nauczycieli, rodziny)?
  • Które z doświadczeń i w jaki sposób wykorzystasz w swojej dalszej pracy?
  • Co zachowasz, a co zmienisz w swojej pracy dzięki zdobytym doświadczeniom?
  • Jakie kroki podejmiesz, żeby osiągnąć…?
  • Co się stanie, kiedy Ty…?
  • Co lub kto może Ci pomóc w osiągnięciu…? Na czym powinna polegać ta pomoc? Co zrobisz, żeby ją uzyskać?

Materiały do pobrania, linki

Materiał w wersji PDF

Materiał w wersji PDF

Pobierz

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Jak się uczyć” Benedict Carey

Dzisiaj, niejako w uzupełnieniu książki Radosława Kotarskiego Włam się do mózgu, którą omawiałem ostatnio, pozycja Benedicta Carey’a Jak się uczyć?  Podtytuł brzmi: Zaskakująca prawda o tym, kiedy, gdzie i dlaczego uczenie się jest w ogóle możliwe.

Być może prawda, którą serwuje nam Carey, nie jest już tak bardzo zaskakująca (wiedza o uczeniu jednak się upowszechnia), ale spojrzenie na niektóre aspekty związane z edukacją, mogą jednak zadziwiać. Autor pokazuje w przekonujący sposób, że ignorancja może być cenna, a stany koncentracji na zadaniu są przeceniane. Jeśli ktoś nie ma czasu na czytanie, zapozna się z treścią książki w pigułce, czytając odpowiedzi na 11 zasadniczych pytań związanych z uczeniem się. Kotarski i Carey poruszają podobne zagadnienia, ale patrzą na nie z różnych perspektyw, tworząc pewną całość. Książka może być bardzo wartościowa dla rodziców. Może okazać się, że te wszystkie komunikaty: Siedź prosto; Skup się; Rób wszystko po kolei; należy zamienić na: Chodź; Leż; Zwisaj głową w dół; Pomyśl o niebieskich migdałach; Ucz się wszystkiego na raz!

Opracował: Piotr Bachoński

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Jeden komentarz

„Włam się do mózgu” Radek Kotarski

Długo się zastanawiałem, czy pisać o tej książce. Pomyślałem jednak, że mimo tego, iż wybór wydaje się oczywisty, to z drugiej strony nie można jej pominąć. Radek Kotarski, Włam się do mózgu.

Lubię, kiedy autor dostarcza dowodów na poparcie przedstawianych treści. Tak jest właśnie u Kotarskiego. Aby udowodnić, że opisywane metody się sprawdzają, w ciągu roku nauczył się od podstaw języka szwedzkiego (poparte uzyskanym certyfikatem), który został wybrany przez autora losowo. Może nie wszystko co omawia Kotarski, da się przenieść do szkolnej klasy, ale na pewno ze wszystkimi technikami powinni zostać zapoznani uczniowie, aby nie byli tak często bezradni wobec ogromu materiału do opanowania.

Opracował: Piotr Bachoński

Zobacz też wystąpienie Radka Kotarskiego w ramach spotkań TEDx. „Dlaczego tak mało pamiętasz ze szkoły?”

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

Autodraw

Nie masz talentu do rysowania? Nic nie szkodzi!

Autodraw rozpozna, co chcesz narysować i zaproponuje gotowe kształty, postaci, zwierzęta, przedmioty ze swojej bazy. Możesz umieścić ich wiele na obrazku, a także przemieszczać je, zmieniać ich rozmiar i kolor, obracać. Gotowy obrazek możesz pobrać na swój komputer.

Autodraw jest bezpłatny i działa w przeglądarce internetowej. Nie musisz instalować żadnego oprogramowania.

Aplikacja jest dostępna tutaj: https://www.autodraw.com/

Obejrzyj przewodnik w wersji video

Materiały do pobrania, linki

Autodraw

Link do aplikacji

Autodraw

link do aplikacji
Przejdź

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

„Szkoła uczenia się” Jarosław Kordziński

Książka Jarosława Kordzińskiego „Szkoła uczenia się” to swoiste kompendium wiedzy o uczeniu się właśnie. Autor w przekonujący sposób pokazuje, że nauczanie nie jest już dzisiaj możliwe. (Tak swoją drogą, chyba nie było możliwe nigdy. Wszystkiego musimy nauczyć się sami, inni mogą nam to jedynie ułatwić). 

Autor pisze nie tylko o tym, jak organizować uczenie się, ale pokazuje też, jak to robić. Wielką zaletą dla każdego nauczyciela będzie olbrzymia ilość ćwiczeń, metod i zadań do wykorzystania w pracy z uczniami. Książkę powinni też przeczytać Ci wszyscy, którzy zazdroszczą nauczycielom prostej i przyjemnej pracy (i oczywiście: dużo wolnego). Samo wyliczenie ról zawodowych, którego dokonuje autor (wychowawca, coach, tutor, mentor, trener, facylitator, organizator uczenia się) pokazuje, jak bardzo skomplikowany i wymagający fachowej, szerokiej wiedzy jest to zawód. Jeśli miałbym do tej beczki miodu dołożyć łyżkę dziegciu, to byłoby nią przywołanie stożka Dale’a (tak zwana piramida zapamiętywania). Tomasz Garstka w swojej książce Psychopedagogiczne mity wykazał, że Dale’owi chodziło o uszeregowanie sposobów uczenia się od najmniej do najbardziej abstrakcyjnych, stąd czytanie na szczycie. D.G. Treichler dopisał do tego procenty (nie podpierając się żadnymi badaniami) i … poszło w świat.

Opracował: Piotr Bachoński

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano 2 komentarze

Quiver – rozszerzona rzeczywistość

Quiver łączy technologię z tradycyjnymi kolorowankami. Pomalowane kredkami obrazki aplikacja ożywia i nadaje im trójwymiarowe kształty. Wiele kolorowanek posiada dodatkowe funkcje uruchamiane w aplikacji, np. podskakiwanie krówki, obsługa wozu strażackiego, podświetlanie elementów komórki zwierzęcej. I wiele więcej…

Quiver – 3D Coloring App to aplikacja na urządzenia z systemem Android lub iOS – smartfony i tablety. Można ją pobrać w App Store lub Google Play. Dzięki niej można skanować i ożywiać kolorowanki.

Na stronie quivervision.com w zakładce Coloring Packs można pobrać specjalne kolorowanki (inne nie będą działać!) Duża część kolorowanek jest bezpłatna (oznaczona jako free). Pobiera się je jako pliki PDF, które można drukować, a następnie kolorować. Wybór jest ogromny!

Po pokolorowaniu obraz należy zeskanować przy pomocy aplikacji:

  • po jej uruchomieniu w smartfonie lub tablecie skieruj kamerkę na obrazek i naciśnij pomarańczową ikonę z symbolem motyla
  • na ekranie zobaczysz przezroczysty czerwony prostokąt
  • operuj urządzeniem w taki sposób (przesuwaj, przybliżaj, oddalaj), by prostokąt zmienił się na niebieski
  • po chwili zobaczysz swoją kolorowankę w wersji 3D z zachowaniem kolorów, które jej nadałeś, a w tle będą widoczne fizyczne elementy, które ją otaczają
  • obiekty ze swojej kolorowanki możesz oglądać z każdej strony przemieszczając się wokół nich (tylko nie wypuszczaj ich z kadru!) – zob. film poniżej
  • w zależności od wybranego obrazka w aplikacji dostępne będą różne funkcje uruchamiane wyświetlanymi przyciskami lub dotknięciami obiektów (np. krowa podskakuje po jej dotknięciu) – zob. film poniżej
  • wykorzystując pasek w dolnej części aplikacji (trzy kropki) możesz zrobić zdjęcie lub nagrać film obejmujący to, co się dzieje na ekranie Twojego urządzenia
  • czasami możesz być poproszony o zgodę na pobranie dodatków niezbędnych do wyświetlenia określonego rodzaju kolorowanek – jeśli korzystasz z bezpłatnych pakietów, to nie wiąże się to z ponoszeniem kosztów
Odtwórz wideo

Uwaga!

Ze strony quivervision.com możesz pobrać płatne kolorowanki. Jednak podczas próby ich skanowania zostaniesz poproszony o wykupienie dodatków umożliwiających ich odczytanie.

Materiały do pobrania, linki

Quiver - 3D Coloring App

Aplikacja do pobrania w Google Play

Aplikacja do pobrania

Przejdź do Google Play
Przejdź

Quiver - 3D Coloring App

Aplikacja do pobrania w App Store

Aplikacja do pobrania

Przejdź do App Store
Przejdź

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.