Opublikowano Dodaj komentarz

Inspiracje na początek roku szkolnego

Początek roku szkolnego 2020/2021 jest szczególny.  Wielu nauczycieli i uczniów nie widziało się dłuższy czas niż tylko przez okres wakacji. Wielu z nas przychodzi do szkoły z obawami. Chcemy dać Wam kilka inspiracji, które pomogą zbudować relacje i zaufanie oraz pozytywne nastawienie wobec nadchodzących wyzwań.

🔷 przygotowaliśmy dla Ciebie kilka plakatów 
🔷 bezpłatnie pobierz i wydrukuj plakaty lub zainspiruj się nimi
🔷 wykorzystaj wydrukowane plakaty podczas pierwszych zajęć ze swoim uczniami lub narysujcie własne – podobne
🔶 buduj pozytywne nastawienie w sobie i w Twoich uczniach do wyzwań, które stoją przed Wami
🔶 “mniej znaczy więcej” – nie musisz wykorzystać wszystkich plakatów podczas jednej lekcji – dajcie sobie czas na refleksję i rozmowę

Na dole strony znajdziesz przycisk do pobrania plakatów w formacie PDF (wielkość A3)

Zaprogramujcie się pozytywnie!
🔹 wspólnie szukajcie pozytywnych aspektów bycia w szkole i uczenia się
🔹 zaproś uczniów do pracy indywidualnej, w grupach lub na forum

Zaskocz swoich uczniów!
🔹 zapisz na plakacie lub opowiedz swoim uczniom o Twoich wartościach, intencjach, pasjach, doświadczeniach
🔹 pokaż uczniom perspektywę fascynującej przygody na przedmiocie, którego uczysz
🔸 formalności pasjonują niewielu, dlatego na pierwszych zajęciach ogranicz je do minimum 😉
🔸 temu, na czym najbardziej się skupiasz, nadajesz największe znaczenie

Nazwijcie to, co dla Was ważne u progu nowego roku szkolnego!
🔹 porozmawiajcie o Waszych potrzebach (wielowymiarowych celach, aspiracjach), obawach (m.in. związanych z uczeniem się, relacjami, bezpieczeństwem), zasobach (talentach, kompetencjach, mocnych stronach)
🔹 wykorzystajcie przyklejane karteczki (post-it)do zapisywania i przyklejania na plakat lub piszcie bezpośrednio na plakacie
🔸 tu nie ma złych wypowiedzi – okazujcie sobie życzliwość i szacunek: to, co jest błahostką dla jednych, dla drugich może być bardzo ważne

Przywołajcie miłe wspomnienia i uczące doświadczenia!
🔹 porozmawiajcie o tym, jak spędziliście wakacje
🔹 nazwijcie ważne momenty: miejsca, smaki, ludzi, sukcesy…
🔸 poszukajcie tego, co wartościowe niezależnie od “standardu” wakacji

Materiały

Plakaty w wersji PDF

Pobierz 4 plakaty w wersji PDF (format A3)

Plakaty w wersji PDF

Pobierz

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

MBSR – od ciekawości do uważności

O programie MBSR – Mindfulness Based Stress Reduction (program redukcji stresu poprzez uważność) usłyszałam po raz pierwszy jakieś dwa lata temu podczas luźnej rozmowy o uważności i koncentracji. Nikt nie powoływał się wówczas na Jona Kabata-Zinna, twórcę jednego z najlepiej przebadanych programów opartych na uważności na świecie, z efektami potwierdzonymi naukowo, ale usłyszałam o ćwiczeniu z rodzynką, skanowaniu ciała i przerwie na oddech. Zaciekawiło mnie to na tyle, że zaczęłam szukać w sieci i czytać o co w tym wszystkim tak właściwie chodzi.

Zatem można powiedzieć, że na kurs mindfulness zawiodła mnie czysta ciekawość. Jak się okazało, w Internecie, nie tylko u blogerów lifestylowych, ale także na portalach edukacyjnych i o samorozwoju, od jakiegoś czasu, aż huczy od rozwijania uważności i zaproszeń na kursy, które w tym pomagają. Mój kurs poprowadzili Agnieszka i Wojtek z Mindfulpresence.pl.

Formalnie kurs składa się z 9 spotkań, 8 tematycznych, które odbywają się co tydzień i tzw. dnia uważności, który był dla mnie sporą niespodzianką – cztery godziny ćwiczeń medytacyjnych w totalnej ciszy…. W związku z pandemią koronawirusa mieliśmy wymuszoną przerwę między spotkaniami.

Uważność – J. Kabat-Zinn definiuje ją jako szczególny rodzaj uwagi: świadomej, skierowanej na obecną chwilę i nieosądzającej.

Moje lekcje z MBSR

Uważność – J. Kabat-Zinn definiuje ją jako szczególny rodzaj uwagi: świadomej, skierowanej na obecną chwilę i nieosądzającej. Z tym nieosądzaniem w życiu codziennym jest chyba najtrudniej. Niemalże „zawsze, wszędzie i wszystkim” nawykowo już (szkolnie?) próbujemy wystawić ocenę i przyłożyć do wzorca. Choćby tylko po to, żeby taki nawyk zminimalizować warto praktykować uważność.

Uważność jest jak spadochron – może nas uratować w sytuacjach trudnych i awaryjnych. Nie zaczynaj jednak wyplatać spadochronu, gdy właśnie masz wyskoczyć z samolotu – J. Kabat-Zinn – takim wyplataniem spadochronu są wszystkie formalne (z instrukcją) ćwiczenia uważności, które uczą nas odejścia od nawykowych reakcji i podejmowania świadomych decyzji.

Medytacja… to zatrzymanie się i bycie obecnym, to wszystko – J. Kabat-Zinn – a zatem to nie musi być praktyka powiązana z jakąś religią i zmuszająca nas do krzyżowania nóg w kwiat lotosu 😉 warto zweryfikować swoje opinie i uprzedzenia na ten temat.

Praktykuj uważność regularnie, z ciekawością, bez oceniania – dla mnie to nauka akceptacji, cierpliwości i odpuszczania.

Uważność to nie to samo co kontrola – bo nie chodzi tu o nakładanie na siebie ograniczeń albo zmuszania się do jakiś zachowań czy działań, unikamy zatem stwierdzeń typu: muszę, trzeba, wypada, powinno się, nie można, nie wypada, a co ludzie powiedzą itp.

W uważności chodzi o większą świadomość ciała, myśli i emocji – to zachęta do totalnej autorefleksji.

W uważności chodzi o przejście od nawyków myślenia, automatycznego działania, schematów do świadomego wyboru i działania z określoną intencją – takiej umiejętności nie da się przecenić w żadnej dziedzinie życia.

Myśli to nie fakty, a Ty nie jesteś myślą; myśli to jedynie wydarzenia w umyśle. Myśli mogą być zarówno wspierające jak i blokujące/szkodzące (…) Dlatego tak ważna jest świadomość myśli, które pojawiają się w naszej głowie…

Moje myśli

Między bodźcem a reakcją jest czas na decyzję. Nie mam zbyt dużego wpływu na moje myśli, ale mam wpływ na moje reakcje. Od tego jak zareaguję na daną sytuację zależy mój kolejny krok. Mogę się wycofać, mogę uciec albo znaleźć inne rozwiązanie, które będzie spójne z moimi wartościami i tym jak chcę kierować moim życiem.

Rzeczywistość jest neutralna, to my nadajemy jej znaczenie – to bardzo mocne stwierdzenie, ale tym bardziej warto ćwiczyć uważność swoich myśli i uczuć i weryfikować swoje przekonania o otaczającym nas świecie i innych ludziach, aby częściej nadawać rzeczywistości pozytywne znaczenie.

Myśli to nie fakty, a Ty nie jesteś myślą; myśli to jedynie wydarzenia w umyśle. Myśli mogą być zarówno wspierające jak i blokujące/szkodzące i budować w nas przekonania, sądy o świecie, z których korzystamy automatycznie. Dlatego tak ważna jest świadomość myśli, które pojawiają się w naszej głowie, bo od nich często zależy sposób komunikowania się, podejmowane decyzje i wybory, co ma ogromny wpływ na komfort naszego życia.

Uważaj na swoje myśli – stają się słowami, uważaj na swoje słowa – staja się czynami… – Lao Tze. Słowa mają moc! Zamiast mówić jestem zły, powiedz czuję złość, albo to jest złość; boję się – to jest strach, czuję strach. To bez sensu, to się nie uda – sprawdzę, spróbuję. Wybieraj to co karmiące, a nie to co wyczerpujące. Złe nastawienie i przeszkody mentalne często jeszcze przed startem odbierają nam radość z danej czynności.

Zmiana zaczyna się od akceptacji (…) Tylko wtedy można dostrzec swoje mocne strony oraz obszary do rozwoju i świadomie podjąć decyzję co z tym zrobię. Może nic.

Moja akceptacja

Nie sposób stać się podobnym do kogoś innego, jedyną nadzieją jest, że staniemy się bardziej sobą. Nie potrzebujemy porównywać się do kogokolwiek, bo najczęściej taka postawa rodzi więcej frustracji niż pomaga w samodoskonaleniu. Zawsze będą tacy, co mają więcej, wiedzą więcej, wyglądają lepiej i tacy, co mają i wiedzą mniej. Ale to o niczym przecież nie przesądza.

Zmiana zaczyna się od akceptacji. I nie chodzi tu o ślepe i bierne przyjmowanie wszystkiego co się wydarza, lubienie wszystkich i tolerowanie rzeczy czy postaw, które nie dają żadnej satysfakcji, ale o akceptację siebie takiego jakim się jest. Tylko wtedy można dostrzec swoje mocne strony oraz obszary do rozwoju i świadomie podjąć decyzję co z tym zrobię. Może nic.

Oczekiwania to nie to samo co potrzeby, a w życiu nie można mieć wszystkiego. Zamiast oczekiwać „gwiazdki z nieba” zastanów się czy naprawdę tego potrzebujesz, ewentualnie gdzie byś to położył 😉

Jedyną osobą na która masz realny wpływ jesteś Ty sam (…) Twoja świadoma postawa, odpowiedź, reakcja może być pierwszym krokiem do zmiany u innych.

Moje relacje i mój wpływ

Uważać też trzeba na wszelkie powinności – warto zamienić (jeśli tylko to możliwe) to co się powinno, bo tak wypada, tak się robi – na: tak chcę, tak decyduję, tego potrzebuję, bo to jest zgodne z moimi wartościami.

Od naszego sposobu komunikowania się (nadawania i odbierania komunikatów) zależy jakie relacje budujemy z innymi – czy w nich jesteśmy, bo chcemy, czy raczej tkwimy w nich z przeróżnych, często nieracjonalnych powodów. MBSR zachęca do przejścia od komunikacji nawykowej, do komunikacji świadomej, asertywnej, opartej na komunikacie „ja”.

I najważniejsze: Jedyną osobą na która masz realny wpływ jesteś Ty sam. Bo jeśli chcemy coś zmienić, to musimy zacząć od siebie. Ludzie uczą się przez modelowanie. Twoja świadoma postawa, odpowiedź, reakcja może być pierwszym krokiem do zmiany u innych.

Te formalne i nieformalne ćwiczenia uważności mają nas przygotować do trudnych sytuacji codziennych, w których nie poddamy się atawizmom tylko damy sobie czas na decyzję pomiędzy bodźcem a reakcją i świadomie zareagujemy.

Moja praktyka

Samodzielna praktyka uważności w sposób formalny wymaga skupienia, systematyczności i podążania za instrukcją. Na szczęście internet przychodzi z odsieczą i można przebierać w płatnych i darmowych kursach, medytacjach na fb czy yt a nawet głosach, które przeprowadzą nas przez ćwiczenia uważności. Ja podczas zajęć mogłam doświadczyć kilku ćwiczeń – medytacji formalnych: najbardziej kojarzone z MBSR skanowanie ciała, uważne chodzenie, uważne jedzenie, uważność oddechu, trzyminutowa pauza na oddech, uważność ciała w ruchu/pracy z ciałem, uważność myśli i uczuć w medytacji siedzącej i uważna komunikacja, medytacja góry i miłującej dobroci. Podczas medytacji formalnej zachęca się do praktyki odczuwania z własnego ciała, bo ciało jest zawsze i taką uważność można ćwiczyć niemalże wszędzie i wyplatać wspomniany wyżej spadochron.

Praktyka nieformalna polega na maksymalnym skupieniu uwagi na wykonywaniu jakiejkolwiek czynności, np. myciu zębów czy naczyń. Chodzi o bycie tu i teraz i poczucie tego co się robi i gdzie się jest wszystkimi zmysłami.

Te formalne i nieformalne ćwiczenia uważności mają nas przygotować do trudnych sytuacji codziennych, w których nie poddamy się atawizmom tylko damy sobie czas na decyzję pomiędzy bodźcem a reakcją i świadomie zareagujemy. To dzięki rozszerzeniu naszej świadomości torujemy sobie przejście od praktyki formalnej do uważnego życia.

MBSR uczy zatem rozwijać naszą uważność, uważność na otaczający świat, na innych ludzi ale przede wszystkim na siebie samego, swoje uczucia i potrzeby. To zaproszenie do głębokiej, holistycznej autorefleksji. Ćwiczenie uważności, dzięki temu, że uczy jak się zatrzymać i świadomie podejmować decyzje, pomaga w budowaniu poprawnych relacji rodzic – dziecko, mąż – żona, nauczyciel – uczeń, pracodawca – pracownik, Ja – Ty, człowiek – człowiek, człowiek – świat.

Mój kurs zakończył się napisaniem listu do siebie. Czekam aż przyjdzie…

Przede mną lektura książki J. Kabata-Zinna „Życie piękna katastrofa”, która wg nauczycieli MBSR jest najważniejszą pozycją dla chcących zgłębiać i ćwiczyć uważność w postaci medytacji mindfulness.

Moje powiązania

Wszystkie wątki, które poruszyłam wyżej niejednokrotnie stanowiły tematy do rozmów podczas prowadzonych przeze mnie szkoleń. Zagadnienie uważności jest jednym z głównych obszarów poruszanych podczas zajęć z neurodydaktyki. Uważna i świadoma komunikacja stanowi fundament wszystkich szkoleń z zakresu komunikacji i budowania poprawnych relacji oraz trwałych zespołów, a przede wszystkim staram się ją stosować w życiu codziennym. Po MBSR mam jeszcze większe przekonanie, ze treści, którymi dzielę się podczas szkoleń i warsztatów zachęcają do autorefleksji i pomagają w kreowaniu dobrej codzienności.

Marta Cielińska-Idziak

Marta Cielińska-Idziak

Pracuje jako trenerka prowadząc m.in. szkolenia i warsztaty dla nauczycieli i młodzieży. Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z ocenianiem (w tym ocenianiem kształtującym), neurodydaktyką oraz rozwojem kompetencji społecznych i wystąpieniami publicznymi.

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

“Cudowny chłopak” R.J. Palacio

“Cudowny chłopak” to przede wszystkim historia Augusta, chłopca o zdeformowanej twarzy, ale to także opowieść o świecie dzieci, miłości i rozterkach rodziców, relacji z rodzeństwem, przyjaźniach ze szkolnej ławki oraz postawach nauczycieli. Daje do myślenia i zmienia optykę.

“Wzruszająca i jednocześnie przezabawna opowieść o walce dziecka z przeciwnościami losu. August jest inteligentnym, dowcipnym chłopcem i jego życie wyglądałoby pewnie zupełnie inaczej, gdyby nie jeden zmutowany gen, z powodu którego ma zdeformowaną twarz i, zanim skończył 10 lat, musiał przejść 27 operacji. Do tej pory patrzył na siebie oczami bezwarunkowo kochających go rodziców i siostry. Teraz, gdy idzie do szkoły – od razu do piątej klasy – przyjdzie mu się zmierzyć ze światem rówieśników i starszych uczniów, z ostracyzmem, uprzedzeniami, a czasem ze zwykłym chamstwem i podłością. Spotka się jednak również z dobrocią, przyjaźnią i wspaniałomyślnością. Kontakt z rówieśnikami odmieni Augusta. Ale czy tylko jego?”

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/4818514/cudowny-chlopak

Dlaczego warto przeczytać tę książkę?

  • Żeby pośmiać się i powzruszać razem z bohaterami
  • Żeby zweryfikować swoje życiowe punkty odniesienia i zastanowić się co tak naprawdę jest ważne: wygląd? oceny? relacje?
  • Żeby nie dokonywać pochopnych ocen i osądów
  • Żeby raz jeszcze zastanowić się nad wartościami, którymi kierujemy się na co dzień
  • Żeby zastanowić się nad własną postawą: kolegi, siostry/brata, rodzica, nauczyciela, człowieka
  • Żeby stawiać na budowanie relacji i integrację już od najmłodszych lat
  • Żeby zainspirować się przemówieniami i listami dyrektora szkoły, do której chodził August
  • Bo zachęca, by być dobrym dorosłym, przykładem, wzorem, autorytetem
  • Bo pomaga ćwiczyć empatię i pozwala wejść w skórę chorego Augusta, jego rodziców i siostry, uczniów, którzy mieli mu towarzyszyć w szkole, ich rodziców, nauczycieli i dyrektora szkoły
  • Bo to dobry materiał na lekcję wychowawczą o odmienności, chorobie, relacjach rówieśniczych, wartościach, postawach, uprzedzeniach, stereotypach
  • Bo jest na tyle ciekawa i wartościowa, że została zekranizowana – ale zanim obejrzysz film, to przeczytaj
  • Bo doczekała się kontynuacji i jeśli Ci się spodoba, to można sięgnąć po kolejne części

Na podstawie książki w 2017 r. powstał film, o którym przeczytasz tutaj: https://www.filmweb.pl/film/Cudowny+ch%C5%82opak-2017-776387

Opr. Marta Cielińska-Idziak

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

“Ania, nie Anna” serial Netflixa

Ani Shirley chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Ale warto raz jeszcze przeżyć wraz z nią wiele ciekawych przygód. Dzięki serialowi Ania, nie Anna mamy okazję na nowo odkryć losy młodej, osieroconej dziewczyny, którą adoptowało rodzeństwo Cuthbertów.

Kanadyjski serial produkowany przez Netflix stanowi uwspółcześnioną, ale dość wierną ekranizację powieści Lucy Maud Montgomery Ania z Zielonego Wzgórza. Czym zatem różni się książka, która powstała na początku tysiąc dziewięćsetnego roku od produkcji filmowej z 2017 roku? 

Producenci filmu przyłożyli bardzo dużą wagę do oddania szczególnych cech charakterów Ani, Mateusza, Maryli, Gilberta czy Diany. Język bohaterów jest bardziej współczesny i dzięki temu ta historia staje się bliższa odbiorcy. Tematy poruszone w filmie zyskują aktualny kontekst, każdy może odnieść je do własnych doświadczeń. Na szczególną uwagę zasługuje wątek szkolny, wygląd klasy, sposób nauczania, relacje między uczniami i nauczycielem w zderzeniu ze zmianami, które dokonują się po zmianie prowadzącego zajęcia. Dość mocno akcentowany jest również temat tolerancji i poszukiwania własnej tożsamości, także tej płciowej, zarówno przez dorosłych jak i tych młodszych bohaterów. Warta refleksji jest także kwestia adopcji i przeżyć związanych z tym wydarzeniem, zarówno dla dziecka jak i rodziców. Dziś zmieniły się procedury, ale nie uczucia: strach przed ponownym porzuceniem po jednej stronie i przed porażką rodzicielską po drugiej pozostały.

Dodatkowym atutem serialu są piękne zdjęcia, plenery i kostiumy.

Czym charakteryzuje się Ania? Jest szalona i temperamentna, ciekawa świata. A jej bogata wyobraźnia nie zna granic. Pomimo, że ma wybuchowy charakter, jest bardzo wrażliwa i uczuciowa. Zależy jej na zawieranych przyjaźniach, zawsze chce dotrzymywać danego słowa. To przede wszystkim barwna osobowość, która pociąga za sobą innych i daje się lubić.

A poza tym Ania, nie Anna, to pełna wzruszeń i zabawnych przygód historia dziecka, którego temperament, wyobraźnia i talent do wikłania się w kłopoty pomagają mimo wszystko odnaleźć dom i poznać prawdziwych przyjaciół. To opowieść o Maryli i Mateuszu, którzy z różnych powodów nie poukładali sobie życia w zgodzie z tym, co dyktowało serce i którzy dopiero razem z Anią zaczynają budować swoje życie na nowo. To historia o dzieciństwie, przyjaźni, rodzicielstwie, przekraczaniu granic, poznawaniu siebie, potrzebie akceptacji, wyborach i kompromisach, szacunku do odmienności. Tym samym może stanowić punkt wyjścia do dyskusji albo pokazywać inny punkt widzenia.

Więcej o serialu: http://www.netflix.com/AnneWithAnE 

Opr. Marta Cielińska-Idziak

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

“Kobieta asertywna” Kamila Rowińska

kobieta asertywna

Czy “Kobieta asertywna” to książka dla nauczycieli?

„Kobieta asertywna” to książka Kamili Rowińskiej dotykająca tematu asertywności wśród kobiet. Dlaczego kobieta? Pewnie dlatego, że to właśnie dziewczynki wychowywane są na te grzeczne i posłuszne, że to córkom trudniej sprzeciwić się rodzicom, że to matki są mniej konsekwentne wobec swoich dzieci, to żony podporządkowują się decyzjom mężów, że to kobietom w pracy trudniej wyrazić własne zdanie i są dyskryminowane częściej od mężczyzn.

Czy musi tak być? Absolutnie nie! Tylko asertywności nie da się wyssać z mlekiem matki, trzeba się jej nauczyć. Czy to książka tylko dla kobiet? Na szczęście nie. W książce Kamili Rowińskiej znajdziesz wiele wartościowych informacji na temat asertywności w różnych sferach życia wzbogaconych o konkretne przykłady. „Kobietę asertywną” czyta się szybko, ale lekcje w niej zawarte wdraża się nieco dłużej. Jednak z całą pewnością czas zainwestowany w naukę postaw i komunikacji asertywnej nie będzie zmarnowany.

Asertywność to umiejętność wyrażania własnego zdania bez intencji ranienia innych, to umiejętność stawiania granic – mówienia zarówno NIE jak i TAK. To działanie zgodne z wyznawanymi wartościami. Ale to nie to samo co uległość, agresja czy manipulacja. Wydaje się, że to wzorcowy model zachowania i komunikowania się, dlaczego zatem nie jesteśmy asertywni? Duże znaczenie ma wychowanie, wpajane od najmłodszych lat wzorce zachowań. Pokutują też blokujące przekonania i stereotypy. Najtrudniejsze jednak wydaje się do zaakceptowania sprzężenie zwrotne: Jeśli chcesz, aby inni szanowali Twoje zdanie, to najpierw Ty musisz zacząć szanować zdanie innych.

Naukę asertywności warto zacząć od autorefleksji nad własnymi reakcjami i sposobem komunikowania się. Zamiast automatycznego przejścia od bodźca do reakcji warto po środku zostawić czas na świadomą decyzję. Zatem, aby rozwijać postawy asertywne trzeba zarządzać swoimi emocjami, nazywać je, znajdować ich źródła i nie pozwolić, aby brały nad nami górę. Ważne jest również wypowiadanie się we własnym imieniu bez używania kwantyfikatorów ogólnych typu każdy, zawsze, nikt, nigdy. To świadome odejście od oceniania osoby na rzecz udzielania informacji zwrotnej o konkretnym jej zachowaniu. Łatwe do zastosowania? Wcale nie. Możliwe do nauczenia? Oczywiście. Pomocne w codziennym życiu? Zdecydowanie tak!

Sięgnij po książkę “Asertywna kobieta”, aby dowiedzieć się, jak zostać asertywną kobietą, mężczyzną, nauczycielem, człowiekiem.

Opracowanie: Marta Cielińska-Idziak

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

Miejsce dobrych myśli

Zaproponuj swoim uczniom rodzinny projekt budowania dobrych relacji “Miejsce dobrych myśli”. Sprawdzi się w czasie epidemii i po jej zakończeniu. Uczniowie nauczą się wyrażać pozytywne komunikaty wspierające innych. Będą mieli też okazję otrzymać takie komunikaty od swoich najbliższych.

Na dole strony możesz pobrać opis w wygodnym do zapisania formacie PDF i przesłać go swoim uczniom.

Miejsce dobrych myśli – jak je zorganizować?

Każdy domownik przygotowuje swoje pudełko*, które podpisuje i ozdabia.

Codziennie wrzucamy do swojego i innych domowników pudełka* ważną i dobrą informację, którą chcemy sobie/jemu podarować:

  • to miejsce na nasze sukcesy – Udało mi się/Ci się dzisiaj…
  • docenianie siebie nawzajem – Dziękuję Ci za… Doceniam, że…
  • cytaty motywujące – „Niemożliwe nie istnieje”
  • i wszystko inne co nas ucieszy,  będzie nas wzmacniać i pomagać rozwijać się każdego dnia 😊

Skorzystaj z pudełka*, jeśli chcesz:

  • Powiedzieć mi coś ważnego?
  • Dostrzec moje mocne strony?
  • Docenić mnie za coś?
  • Wesprzeć w moich działaniach i rozwoju?
  • Podzielić się ze mną czymś wartościowym?
  • Zostawić dobre słowo, ciekawy cytat?
  • Podziękować, przeprosić, poprosić?

 

* pudełko, słoik, koperta

Materiały

Miejsce dobrych myśli

Plakat do pobrania

Miejsce dobrych myśli

plik w formacie PDF
Pobierz

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.

Opublikowano Dodaj komentarz

Zasady udziału w zajęciach online

WSPIERAM - MODELUJĘ - EDUKUJĘ

zasady udziału w lekcjach/zajęciach/spotkaniach on-line

Kilka prostych zasad udziału w lekcjach/zajęciach/szkoleniach online. Mogą być przydatne w zdanej pracy z uczniami. Sprawdzą się także w pracy z dorosłymi. Na dole strony pobierzesz je w formacie PDF wygodnym do wydrukowania.

1. Przed przystąpieniem do zajęć on-line przygotowuję sobie miejsce do pracy i sprawdzam działanie mojego komputera (aktualizacje oprogramowania, zasilanie, mikrofon, głośniki, kamera, podłączenie do Internetu itp.)

2. Na platformę do zajęć loguję się 5 minut przed zajęciami, jak mi coś nie działa, to proszę o pomoc nauczyciela prowadzącego, w lekcjach on-line uczestniczę zgodnie z „planem lekcji”

3. We wszystkich aplikacjach i wykonywanych przeze mnie pracach podpisuję się swoim imieniem i nazwiskiem, zadania podpisane pseudonimem nie będą brane pod uwagę

4. Wizję i fonię oraz czat podczas zajęć włączam tylko wtedy, gdy wymaga tego zadnie i nie przeszkadza to w prowadzeniu zajęć, czekam na swoją kolej

5. Wykonując zadanie w grupie dbam o pracę innych członków grupy: nie kasuję tego co zrobili inni, nie przeszkadzam innym w działaniu

6. Zadania wykonuję i udostępniam według ustalonych zasad (czytam polecenia) i w ustalonej formie (w aplikacji, zeszycie, na platformie, e-dzienniku, mailem itp.), zgodnie z harmonogramem - zwracam uwagę na terminy wykonania zadania

7. Okazuję szacunek innym uczestnikom zajęć, dbam o kulturę osobistą i poprawność wypowiedzi

8. W sieci jestem odpowiedzialnym twórcą i odbiorcą treści, HEJT STOP

Materiały

Podoba Ci się ten wpis?

Podziel się nim poprzez portal społecznościowy lub wyślij link znajomemu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on print
creative

Wróć do bloga z inspiracjami

Jeśli szukasz więcej inspiracji przejdź do naszego bloga.