W roku 2019 ukazały się „Psychopedagogiczne mity 2” napisane przez Tomasza Garstkę wspólnie z Andrzejem Śliwerskim. Autorzy rozprawiają się z kolejnymi teoriami z pogranicza edukacji i psychologii bez pokrycia w dowodach naukowych. Ponownie pozycja obowiązkowa dla osób zajmujących się uczeniem. Lojalnie muszę przyznać, że książka nie jest łatwa w czytaniu. To bardziej pozycja naukowa niż popularno-naukowa, niemniej niezwykle ważna.
Dzieci i czas, to nie oksymoron a tytuł książki Oli Budzyńskiej – Pani swojego czasu. Już we wstępnie autorka zaznacza, że to nie jest książka o wychowywaniu dzieci. Jest to natomiast książka, która pokazuje jak zorganizować życie w rodzinie. Znajdą w niej cenne wskazówki zarówno rodzice, jak i nauczyciele.
O pracy w grupie/zespole każdy ma swoje zdanie. Czasem bardzo dobre, bo jak mówi neurodydaktyka to jeden z efektywniejszych sposobów na uczenie się, a czasem złe, bo praca w grupie często bardziej dezorganizuje zajęcia/lekcję niż pomaga w osiąganiu celów i nauce.
Początek roku szkolnego 2020/2021 jest szczególny. Wielu nauczycieli i uczniów nie widziało się dłuższy czas niż tylko okres wakacji. Wiele osób przychodzi do szkoły z obawami. Chcemy dać Wam kilka inspiracji, które pomogą zbudować relacje i zaufanie oraz pozytywne nastawienie wobec nadchodzących wyzwań.
Książka Joanny Gołębiowskiej-Szychowskiej i Łukasza Szychowskiego „Powiem ci, jak się uczyć” ma podtytuł: „Przewodnik dla ambitnych nauczycieli”. Zupełnie się z tym nie zgadzam. Książka powinna być pozycją obowiązkową nie tylko dla nauczycieli ambitnych, ale dla wszystkich zaczynających pracę oraz tych, którzy chcą odświeżyć swój warsztat pracy.
Uważność – J. Kabat-Zinn definiuje ją jako szczególny rodzaj uwagi: świadomej, skierowanej na obecną chwilę i nieosądzającej. Z tym nieosądzaniem w życiu codziennym jest chyba najtrudniej. Niemalże „zawsze, wszędzie i wszystkim” nawykowo już (szkolnie?) próbujemy wystawić ocenę i przyłożyć do wzorca. Choćby tylko po to, żeby taki nawyk zminimalizować warto praktykować uważność.
Bardzo długo nauczanie innych było traktowane jako sztuka, opierająca się na nieuchwytnych i nie do końca zrozumiałych mechanizmach. Jedni nauczyciele mieli w sobie to „coś” i byli mistrzami w swoim zawodzie, inni byli skazani na przeciętność. „Jak się uczymy. 26 naukowo potwierdzonych mechanizmów” to książka, która na podstawie naukowych odkryć pokazuje jak skutecznie można się uczyć.
To przede wszystkim historia Augusta, chłopca o zdeformowanej twarzy, ale to także opowieść o świecie dzieci, miłości i rozterkach rodziców, relacji z rodzeństwem, przyjaźniach ze szkolnej ławki oraz postawach nauczycieli. Daje do myślenia i zmienia optykę. Na podstawie książki w 2017 r. powstał film.
Ani Shirley chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Ale warto raz jeszcze przeżyć wraz z nią wiele ciekawych przygód. Dzięki serialowi Ania, nie Anna mamy okazję na nowo odkryć losy młodej, osieroconej dziewczyny, którą adoptowało rodzeństwo Cuthbertów (…) To historia o dzieciństwie, przyjaźni, rodzicielstwie, przekraczaniu granic, poznawaniu siebie, potrzebie akceptacji, wyborach i kompromisach, szacunku do odmienności. Tym samym może stanowić punkt wyjścia do dyskusji albo pokazywać inny punkt widzenia.
To jedyna książka prof. Jerzego Vetulaniego dla dzieci, w której w sposób zabawny i prosty wyjaśnia skomplikowane pojęcia dotyczące budowy i funkcjonowania mózgu. Współautorami książki są Maria Mazurek i Marcin Wierzchowski. Z sennego dialogu Alicji z jej własnym mózgiem dowiemy się za co odpowiadają poszczególne narządy: serce, płuca, żołądek, nerki, wątroba, jelita a także mięśnie, szkielet i oczywiście mózg.
